Wat komt er na beschadigde landschappen? Waar bouwen we onze toekomst op? En met wie?
De Poolse Nobelprijswinnares Wisława Szymborska beschrijft in haar gedicht End and Beginning een kaal landschap in de nasleep van een oorlog en weeft een verhaal van veerkracht, reflectie en hoop. Haar woorden reflecteren op de strijd voor vernieuwing, genezing en collectieve verantwoordelijkheid en hebben een diachronische betekenis. Hoewel ze verwijst naar een specifiek conflict, hebben haar verzen een beangstigende en ongelukkige universele geldigheid, waardoor haar oproep tot gezamenlijke actie, empathie en zorg relevanter is dan ooit. Geïnspireerd door Szymborska’s reflectie op de ineenstorting van ideologieën, het meedogenloze verstrijken van tijd en geschiedenis, en het onomkeerbare verval van het verleden samen met alles wat daarmee samenhangt, vraagt iMAL zich af: Hoe zou een toekomst eruit zien die gebaseerd is op empathie en collectieve zorg?
Het uitdagen van lang gekoesterde noties van menselijke singulariteit, buitensporige vooruitgang en groei Fin et début / Einde en begin herdefinieert de notie van zorg als een ecologische en relationele structuur; als een polyfone assemblage van gedeeld bestaan tussen mens, natuur en technologie. Deze tentoonstelling is een ontdekkingsreis naar alternatieve systemen van zorg tussen mensen en niet-menselijke entiteiten en biedt een plek voor transformatieve ontmoetingen die zelfreflectie en herbezinning op de oneindige mogelijkheden van onze gezamenlijke toekomst stimuleren.
De tentoonstelling is samengesteld als een ingewikkeld verhaal over zorg en ontvouwt zich in drie onderling verbonden cirkels: Zorg voor mensen, Zorg voor de natuur en Zorg voor technologie. De tentoonstelling presenteert 11 werken die geproduceerd werden binnen het European Media Arts Platform (EMAP) residentieprogramma en 4 recente producties van in België gevestigde kunstenaars. Hun ontmoeting biedt ruimte voor reflectie en heroverweging van vormende maatschappelijke infrastructuren zoals arbeid, gemeenschappelijke praktijken, energieverbruik en benadrukt de vitaliteit van kennisuitwisseling tussen soorten en het belang van empathie voor mensen en andere dan menselijke entiteiten door verschillende lenzen. Door ondervertegenwoordigde stemmen en alternatieve perspectieven – menselijk, kunstmatig, natuurlijk of fantasierijk – een stem te geven en met elkaar in verband te brengen, nodigt de tentoonstelling het publiek uit om een stap te zetten naar onontgonnen gebieden van onze gedeelde toekomst en zich veerkrachtige collectieve ecosystemen voor te stellen die geworteld zijn in samenwerking tussen meerdere soorten.
Hier is “alles intelligent en onze zorg en bewuste aandacht waard”. (James Bridle, Ways of Being)
